Prima.

Marie Mourier, - Quand èro petiotona - 2007

Un matin que m'èro levaa
Mau fotuá e pas decidaa
En ma fenestra m'èro botaa
Per achabar de m'esvelhar
Le cial èra comble de borras
Que savián pas d'onte passar.
Las auras totas entremesclaas
Ne'n bofavan de tots los latz.
Pasmens aqu'èra un jorn de prima,
Las paqueretas avián brolhat,
Le muguet montrava son nas
Per sonhar florir los lilàs.
Los augelons que avián aniat
Sus lhurs eus èran aplatats.
Mas le cocut que s'escondiá
Aviá pas encara chantat.
A chaa moment quò plovinava,
D'aicí, d'ailai, una marçaa,
Mas le solelh que batalhava
Achabèt enfin a trauchar,
Chaufar le país que tremblava,
Reverdilhat de tots los latz.
E dins ma testa per la pensaa
Me botei enfin a chantar.

Nòrd Vivarés
L'autor

Marie Mourier naissèt en 1922 vès Sant-Geüre d'Andaura.

Son obratge "Quand èro petiotona" es estat publicat en 2007 per l'associacion "Parlarem en Vivarés". Aquò es un reculh de 52 tèxtes que conten amai un CD onte Na Mourier legís o chanta 16 de sos tèxtes.

Parlarem en Vivarés

Podètz comandar lo libre de Marie Mourie en contactar l'associacion per mèl a postmaster@bartavel.com

Vocabulari

borra
nèble

a chaa moment
de còps que i aviá

marcaa, esmarçaa, esmarçada
neu en Març

Telecharjar (mp3)
Marraire
Tèrras occitanas de Velai e Vivarés
Çais sètz benvengut.
Diluns 27 de març de 2017
tres oras manca dètz-a-sèt
A Prepaus | Mapa | Letra Marraire |
Crotz