Le retorn dau paire

(J. Dufaud)

Le paire mancava pas las fèiras. Pacheiava tot un sent còrs dau jorn. En aquele temps, los cafès, ès Sant-Farciá, autorn de la grand' plaça e dins las rùas, fasián chapèlas. I aviá quasi obligacion d'anar d'una estacion en l'autra per blaguilhar e beure pinta. Le vèspre, la deivocion se prolonjava e nòstre monde saviá plus modar. Chascun se deviá revenche. Mon paire èra pas "piard de cabaret", per aquò nòn ! Mas, en companiá, se laissava anar, un còp la setmana...

Los sòus èran dejà sus taula. "Ne'n sarrem un'autra ? La darrèira ! ". Qu'èra son dire. E las botelhas de s'alinhar e los òmes de trincar dins un grand bruch de vòtz, le tintolament daus vèires e le fum de las pipas.

La nut tombava. Prenián la pòrta. Mon paire se rendiá plan-plan a la remisa. Careissava son chaval. Le Bibi innava de contentament. E zo, en rota !
- I, mon Bibi !
La brava bèstia coneissiá son chamin. Bientust, sentiá flotar las guidas sus sa cropa. Le maistre s'èra aleirat sus la banqueta de la jardinèira. Aviá recomandat le viatge a Diu e a son Bibi ! D'aquele chaval ! Sans comandament, plantava ès Leitraa, ès Vialet, ès le Tracolet. Fasiá alta, le temps de polsar e de laissar le patron davalar e beure un còp daube los amics de l'endrèit. La nut èra de peja quand au Tracòl dau Fau, s'enfonsèran sos los sapins.

A la maison, nosautri, viràvam de la taula au caire, ansiós, le coér sarrat. Eiperàvam. Aviám tròp paur que le popà aguèsse versat dins quauque tornant o que le chaval se seguèsse embalat. Qui sap ? Alòrs, la momà nos fasiá:
- anetz eicotar detrès la granja si vòstre paire ven pas ! Sortiám, dos o trèi. Après un passòr, nos aplatàvam sus le prat. L'aurelha contra tèrra, eicotàvam, eicotàvam, de còps qu'un rotlament fariá tremblar la mota. Nos semblava ... Aqu'èra mas una sorça que gargolhava o un bòt, petit dringolon eicondut dins le beiál.

Tot 'n còp, com'una ferrataa sur le chamin, a la viraa dau Pranòl ... Las eitialas pelhonèran d'aise. Le popà arrivava. Nosautri, de galopar mai, le coér deibridat.
- Momà, momà, le popà arriva, le popà es aquì !

Auriám dança le rigaudon ! Nòstra maire de portar la man au front e de traçar un grand senhe de crotz.

Au meitan de las charrèiras, le Bibi innèt. Le paire Zavièr davalèt de la voatura, pausèt son foit e, sens trampaleiar, s'avançèt drèit, clar e frèsc, entre la lantèrna de la jardinèira e la lampa que velhava son retorn. E pus, sus le selhon, se plantèt, tirèt de dessós sa blauda, un paqueton e nos faguèt com'aquò:
- A, petits, vos aduso de foiassas dès Sant-Farcià !


Nòrd Vivarés
L'autor

Joannès Dufaud naissèt en 1924 vès La Fara, arranda La Lauvèsc, dins un vilatge ont sa familha demorava dempuèis mèlhs de 5 sègles. Faguèt d'estúdias vès Montpelièr.
A plublicat dos diccionaris. A acampat e publicat tanben de nombrosas chançons d'aquau caire de nòrd-Vivarés.

Vocabulari

modar
partir

polsar
souffler, prendre son souffle

trampaleiar
tituber

beal, beial
rigole

foiassa
brioche

Marraire
Paraulas de tèrras occitanas
Çais sètz benvengut.
Dimčcres 13 de decembre de 2017
quatre oras manca setze
A Prepaus | Mapa | Letra Marraire |